26 ماهگی

15 آذر ماه 1394

نفسم جونم عمرم 26 ماهگی مبارک

شکر  خدا که هستی

نازنینم حدود 18 روزه آراد جان به جمع ما اضافه شده. شما با داداش کوچولو خوب کنار اومدی. 

نازش می کنی.تا گریه میکنه میری گهواره رو تکون میدی. از اینکه شما رو دارم خیلی خوشحالم

از شما چی بگم شیرینی زندگی من که غذا نخوردنت باز رنجم میده. نمی تونم بی تفاوت باشم. 

کی این اشتهای شما درست میشه من غصه نخورم؟؟!! گاهی انقد درمونده میشم که میزنم زیر گریه.

آخه هیچی نمی خوری. موندم چطور گرسنه نمی شی؟!! یا چطور هیچ غذایی مزه ای رو دوس نداری!

دیگه هر بررسی پزشکی لازم بود انجام شده. شکر خدا موردی نیس. فقط می تونم بگم بی اشتهاییت

روحی هست نه جسمی.حالا چرا  خدا داند. هر چی من دلواپستر از شما عدم همکاری بیشتر.

برا همین میخوام یه مشاور ببرمت عزیزم. تو جون منی و بهترین ها رو برات می خوام. نمی تونم پیگیر این

عدم اشتهات نباشم.دل نگرانتم عزیز دلم نفسم دختر نازم.

امروز اولین برف تهران بارید. البته از دیشب شروع شده بود منم. علارغم اینکه تا صبح آراد نذاشته بود بخوابم

شما رو بردم برف بازی.

از اینکه با تو وقت گذروندم و شادی تو رو دیدم لذت بردم. بااینکه کمر درد و پا درد کردم. قربونت برم آخه هنوز

زخمهام کاملا خوب نشده که عزیز مامان. اینم از مزایای سزارین!!!

با هم اولین آدم برفیمونو ساختیم . آخه پارسال تهران بارندگی برف نداشت که!!! جالب ترین اتفاق این بود که

با تمام بی اشتهایی برا غذا خواستی هویجی که برا دماغ آدم برفی گذاشتیم رو بخوری!!!! منم شکار کردم لحظه رو.

آنیل دوستت دارم دخترم. لبخند تو آرامش قلب منه.